Ana səhifə »  Müəlliflər »  “Milli şura”dan geriyə qalan acı xatirələr
A+   Yenilə  A-
“Milli şura”dan geriyə qalan acı xatirələr
Yazdı: Mübariz Abdullayev

Cəmi bir neçə ay yaşayan qondarma qurum ömrünü onu yaradanlara bağışlayıb və bu antimilli “şura”nı yenidən ayağa qaldırmaq cəhdləri dəryada balıq sevdasıdır...
Bu günlərdə qondarma “El” hərəkatının rəhbəri, reneqat Eldar Namazov radikal düşərgənin nəzarətindəki mətbuat orqanlarında digər bir oyuncaq qurum olan “Milli şura” ilə bağlı silsilə yazılarla çıxış etməkdədir. Bu yazılara nəzər saldıqda elə təsəvvür yaranır ki, reneqat radikal düşərgə təmsilçilərini başına yığıb nağıl danışır: Biri var idi, biri yox idi, bir “Milli şura” var idi, bu “şura”nın baş qəhrəmanı var idi, o da mən idim...
Reneqat Eldar Namazovun “nağıl”ına radikalların inanıb-inanmayacaqları onların öz işidir. Gerçəkdə isə nağıl yox, son bir neçə ayda bütövlükdə radikal düşərgənin üzqarasına çevrilən acı, utancgətirici bir “Milli şura” reallığı var. O reallıq ki, orada radikal düşərgə təmsilçilərinin nə ilə nəfəs aldıqları aşkar görünür. Reneqatın “Milli şura” ilə bağlı arxada qalan “xatirələrində” öz personasından yeganə “hal-şahidi” obrazı yaratmaq və qondarma qurumu fetişləşdirmək cəhdləri əbəsdir. Cəmiyyət “Milli şura”nın mahiyyətinə və reneqatın özünün radikal düşərgənin yeni “birlik” formatındakı sərgüzəştlərinə yaxşı bələddir.
Məlumdur ki, sürətli sosial-iqtisadi-mədəni intibah dövrünü yaşayan, cəmiyyətdə möhkəm vətəndaş həmrəyliyinin hökm sürdüyü Azərbaycanda “Milli şura” kimi hansısa antimilli bir quruma heç bir sosial-siyasi sifariş yoxdur. Qondarma qurumun ssenarisinin konturları xaricdəki erməni lobbi şəbəkəsinin təsir dairəsindəki antiazərbaycançı mərkəzlərin mətbəxində cızılıb. Məlum antimilli mərkəzlər ölkəmizdə ötən il oktyabrın 9-da keçirilən prezident seçkilərindən öncəki mərhələdə belə bir qondarma qurumu radikal düşərgəyə sırımaqla, Azərbaycanın sürətli inkişafına, möhkəm daxili sabitliyinə, gündən-günə artan beynəlxalq imicinə hansı yolarlasa xələl gətirməyi qarşılarına hədəf qoymuşdular. Korporativ maraqlarının əsirinə çevrilən radikal düşərgə təmsilçiləri isə ermənipərəst kinodramaturq Rüstəm İbrahimbəyovun dili ilə səslənən pul vədlərinin müqabilində antimilli mahiyyət kəsb edən “Milli şura” çağırışlarına məmnuniyyətlə “hə” dedilər.
Ermənipərəst kinodramaturqa mənəvi yaxınlığı ilə tanınan qondarma “El” hərəkatının rəhbəri Eldar Namazov isə antiazərbaycançı dairələrin mətbəxinin məhsulu olan “Milli şura” çağırışlarını sadəcə dəstəkləmədi, həm də onun, necə deyərlər, alovlu təbliğatçısı və təşkilatçısı rolunda çıxış etdi. Reneqat yaranmış situasiyanın onun radikal düşərgədə “yeni qüvvə” kimi önə çıxmasından ötrü əla fürsət olduğunu düşünür və əli xaricdəki bütün antimilli mərkəzlərə çatan Rüstəm İbrahimbəyovla yaxınlığından bəhrələnərək öz planlarını reallaşdırmağa çalışırdı. İlkin mərhələdə belə görünürdü ki, Eldar Namazovun “saman altdan su yeritmək” siyasəti baş tutub. Reneqat qısa müddətdə radikal düşərgənin favoritinə çevrildi. O, radikallar arasında “Milli şura” adından danışıqlar aparır, görüşlər təşkil edir, xaricdə antimilli mərkəzlərin təşkil etdikləri tədbirlərə qatılırdı.
Radikal düşərgədə, o cümlədən də “Milli şura” daxilində baş verən sonrakı proseslər isə Eldar Namazovun xəyal piramidasını büsbütün darmadağın etdi. Rüstəm İbrahimbəyovun pul vədlərinin boşa çıxmasının ardından indiyədək radikal düşərgədə ənənəvi ambisiyalarından geri çəkilən kimi görünən AXCP və “Müsavat” təmsilçiləri gözləmə mövqeyindən hücuma keçdilər və məlum səbəblərdən hər nazına dözmək məcburiyyətində qaldıqları reneqata öz yerini göstərdilər.
Bundan sonra Eldar Namazovun “Milli şura” daxilində fəaliyyətinin pozuculuq, təmsilçilər arasında söz gəzdirmək, narazılıq ocaqları yaratmaq mərhələsi gəlir. Bəli, daha bir vaxtlar “Milli şura” nədirsə, onun üstündə yarpaq kimi əsən Eldar Namazovun əvvəlki canfəşanlığından heç əsər-əlamət yox idi. O, min bir bəhanə gətirərək qondarma qurumun tədbirlərini baykot edir, sessiyalarda çıxarılan qərarlarda “əmmalar” tapır, bir sözlə, özünü pozucu-anarxist kimi aparırdı.
Ancaq reneqat Eldar Namazov “Milli şura” ilə bağlı arxada qalan xatirələrində məqsədli şəkildə radikalların ağzını başqa istiqamətə salmağa çalışır. Özünü “aydan arı, sudan duru” kimi təqdim edən reneqat “Milli şura”nın, el arasında deyildiyi kimi, ağlar günə qalmasında “Müsavat”ın, AXCP-nin və digərlərinin “rolunu” önə çəkir, öz pozuculuq fəaliyyətindən isə bir kəlmə də olsun danışmır.
Ümumiyyətlə, Eldar Namazov “xatirələrində” çox şeyi unudub. Reneqat qondarma qurumun yaranmasından parçalanmasınadək keçilən yola öz baxış bucağından “qiymət vermək” əvəzinə, qoca kinodramaturqun göndərdiyi pulları “mitinqlərə, plakatlar yazdırmağa xərcləmişəm” adı ilə necə mənimsədiyindən söhbət açsa idi, daha səmimi görünərdi. Axı o hələ də keçmiş çiyindaşı Əflan İbrahimovun “Rüstəm İbrahimbəyovun 5 ay ərzində göndərdiyi 100 min dollar “El”in rəhbəri tərəfindən mənimsənilib” iddiasına aydınlıq gətirməyib. Eldar Namazovun “xatirələrində” bu kimi əsas məqamların üstündən sükutla keçməsi nədən xəbər verir?
Bir sözlə, Eldar Namazovun yaddaşını təzələmək üçün suallar çoxdur. Burada başqa bir məqamı da vurğulamaq yerinə düşərdi. Adətən, sağ olan birisi barədə xatirələr dilə gətirmək məqbul sayılmır. Görünür, “dabanına tüpürüb” “Milli şura”dan gedən Eldar Namazov da artıq “Milli şura”nın mövcudluğunu qəbul etmir və ötən günlərini yada salaraq onunla bağlı xatirələrini dilə gətirir. Hə, bu yerdə “Milli şura”nı diriltməyə çalışan Cəmil Həsənovun və onun yan-yörəsindəkilərin reneqatın “xatirələri” ilə barışmaqdan başqa əlacları yoxdur. Cəmi bir neçə ay yaşayan bədbəxt “Milli şura” həqiqətən ömrünü onu yaradanlara bağışlayıb və onu yenidən ayağa qaldırmaq cəhdləri dəryada balıq sevdasıdır...

 
  • Oxunub:  23040  |  
  • Tarix:  31-01-2014  |  
  •    Çap et   |  
Get Adobe Flash player
Azərbaycanın enerji resurslarının nəqlinin şaxələndirilməsi üçün müasir və yeni infrastruktur şəbəkəsi yaradılır